وسط قشنگی و قحطی آب
گفت لبیک به شه طفل رباب

بند قنداق درید ونالید
ای پدراصغر خودرادریاب

غیرتم می کشد ای شاه عرب
که شدی بی سپه و بی اصحاب

من نمردم که به تو می خندند
مانده درخیمه ی تو یک در ناب

یک سه شعبه زتو کم خواهم کرد
می شوم من سپر تو به شتاب

من زگهواره دگر خسته شدم
می روم برروی دست تو به خواب
می روم تاکه نبینم مادر
دراسیری برود بزم شراب

پرچم تشنگی خیمه منم
بابا حاجات منم طفل رباب

جواد حیدری

* اشعار